خرداد8

می گم: تنهایی خرخره م رو به دندون گرفته. می گه: منم همینطورم، همه همینطوریم. من تو خونه تنها م یک ماهه از خونه بیرون نرفتم تنها همدمم کامپیوترمه و دنیای مزخرف مجازی. می دونم تقصیر خودمه حبس کردم خودم رو بیرون نمی رم کسی نمیاد من احساس تنهایی می کنم تو هم که صبح تاشب بیرونی با دوستات خرید و تفریح و سفر احساس تنهایی می کنی این تنهایی چیه که بین من و تو که هیچ نقطه ی مشترکی نداریم مشترکه

پ.ن: میدونم جمله هام سر وته ندارن غلط املایی و دستوری دارم واسه ی اینه که بدون هیچ چرک نویسی اینجا می نویسم حتی بعد از نوشتن دوباره نمی خونشمون