مرداد 2

از وقتی که یادم میاد تعداد دفعاتی که خوشحال و راضی دیدمش از تعداد انگشت های دو دست بیشتر نبوده، مدام بد خلقه گله می کنه زار می زنه مدام می گه من خیلی بدبختم و رنج نامه می خونه طوری که بدبختی و نارضایتی رو به وضوح توی صورتش می بینم. الان مهم ترین دغدغه ش ازدواجه توی این چند سال اخیر که من به یکی دوتا خواستگار جسته گریخته م با بی حوصلگی نگاه می کردم و تو دلم می گفتم وای کی حوصله زندگی مشترک رو داره به جرات می تونم بگم بالای سی تا خواستگار رو بررسی و مو شکافی کرده و با اکثر قریب به اتفاقشون هم به نتایج مثبتی رسیده با بعضی ها هم تا پای عقد رفته ولی با همه ی این حرفا هنوز هم مجرده و ناراضی و گریان و مضطرب. حالا با همه ی این حرف ها چرا تا به حال ازدواج نکرده..... این وسط یه مادر نازنینی هست، خیلی نازنین از اونایی که فکر می کنن تا توی گور باید برای دخترشون تصمیم بگیرن، مثل سپر جوشن تمام این سال ها جلوی خواستگارها ایستاده و با ترفندهای مختلف شامل بهانه جویی، عیب تراشی، تمارض به بیماری و حتی خود زنی و کولی بازیدونه به دونه ی این خواستگار ها رو از میدون به در کرده و دلیل بسیار منطقی هم که داره و همیشه خودش رو با تکرارش بی تقصیر جلوه می ده اینه که می ترسم دختر عزیزم بدبخت بشه. خداااااااااااای من از شنیدن همچین چیزی سرم گیج می ره، مادر عزیز واقعا تو فکر می کنی الان توی این شرایط دختر نازنینت خوشبخته مادر جان از این به بعد بگو می ترسم دختر نازنینم بدبختر بشه.