شهریور 4

با این سرعتی که دوستان تو زندگی مجازی آدم پیدا و ناپدید می شن گاهی فکر می کنم آدم نیستن شهاب سنگن...

سرو خرامان منی ای رونق بستان من پ ن: نمی دونم این موسیقی منو کجا می بره.... قابل توصیف نیست ...

چه چیـز در این جـهان، غریبانهتـر از زنی اسـت،که خودش را،و تنهاییاش را بغل میکند و می پُوسـداما حاضـر نیـست دیگر کسی را دوسـت بدارد!؟ مریم ملک دار...

تو در مسیر طلوعی و من اسیر غروبچه اختلاف بزرگی کجا به هم برسیم ! فرامرز عرب عامری...

من می توانمxa0جای سیگار نقاشی بکشمبا دوغ مست کنمبا وسایل خانه تمام شب را تانگو برقصمو به جای توxa0بالشتک دوران کودکی ام را در آغوش بگیرمتو برای فراموش کردن کسی که بی نظیر دوستت داشتxa0چه خواهی کرد!؟ رسول ادهمی...

مگر نمی شود آدم، سال های بعد را به یاد بیاورد و برای خودش گریه کند؟ سال بلوا-عباس معروفی...

نمی دونستم ذهنم اینقدر بچه مثبته و نگران انحراف اخالاقی من :))))) دیشب خواب دیدم وسط یه جاده ایستادم نمی دونستم کجا باید برم همینطور هاج و واج ایستاده بودم بعد دیدم از دور یک مرد قوی هیکل و سیکس پک نشان بدون هیچ لباسی از دور داره به سرعت میاد به سمتم هیچ لباسی نداشت ولی قسمت خاک بر سری ماجرا به روش تلویزیون ایران کاملا xa0شطرنجی شده بود :))))) نمی دونستم مغزم سانسورچی داره :))))))...

بی آنکه چکه ای به کویر اعتنا کند xa0این ابر دور دست بر جنگل شمال.... شاعر: نمی دانم کیست...

خیالی نیست دیگر دردهایم را نمی گویم به روی دردهای کهنه ام تشدید بگذارید امیدصباغ نو عین همین پیششو افتادم کنج اتاق با تفاوت اینکه یه لپ تاپ رو به رومه چهارچشمی زل زدم بهش به صفحه ی اینستای تو دونه دونه ی فالورا و فالووینگهات رو تجزیه تحلیل می کنم و می ترسم چشم بردارم یه اتفاق تازه بیفته. استاد شکنجه کردن خودمم به مولاxa0...